[foni]

Latem jeżdżę na 235R18 a na zimę zakładam 215R16. Odchorowuję 2 tygodnie moment zmiany opon. Fajnie, że komfort większy ale o przyjemności z jazdy można zapomnieć. Przyjemności rozumianej jako prowadzenie w zakrętach, wykorzystanie precyzji układu kierowniczego, a przede wszystkim zapas bezpieczeństwa biernego. Przy czym nie ukrywam, jeżdżę w stylu powiedzmy "średnio agresywnym". Do spokojnego kulania się z pewnością stawiałbym na komfort. Na 16" auto skacze, przechyla się na zakrętach, ma opóźnienie w reakcji na ruchy kierownicą, jest mniej precyzyjne w prowadzeniu... mniej pali, jest bardziej komfortowe, przelatuje nad niektórymi dziurami. O wyglądzie nie dyskutuje.
Dla przykładu powiem tylko, że w zeszłym roku w czasie zimy (!) moje auto poszło do serwisu na 3 dni. W zamian dostałem zastępczaka właśnie na 235R17. Podczas wieczornego powrotu do domu, na prawym zakręcie, promocyjnie przebiegły mi 3 dziki przez jezdnie. Do dziś nie nie wierzę, że udało między nimi wylawirować... W tym czasie z tyłu spały sobie spokojnie dzieciaki i... spały dalej, a żona widząc co się dzieje zaniemówiła na 20 minut. Lekko przerażający "ryk" zdzieranych opon przy zmianie przechyłu, minimalne opóźnienie w reakcji na ruchy kierownicą ale Mondek pojechał dokładnie tak jak chciałem... Pomimo, że jechał w lekkim poślizgu to był całkowicie do opanowania. Mam pełną świadomość, że jadąc wówczas swoim autem, właśnie na 16" albo bym któregoś dzika zabrał ze sobą albo odstawiłbym pięknego pirueta i wylądował w rowie.

Opinii o korzyściach niskiego profilu nie zmienię pomimo tego, że przez 4 sezony letnie musiałem 3 razy wymieniać przednią oponę po zaliczeniu "pięknej" dziury w jezdni (których jakże wiele na naszych drogach). Z perspektywy doświadczeń przyznaję, że optimum to chyba właśnie opona 17". Rozmiar większy to mniejszy komfort ale większy szpan... do indywidualnego wyboru.