Cytat:
|
Po pierwsze, to nie na kierowcy ciąży obowiązek udowodnienia, że wypadek nie nastąpił z jego winy.
|
Niestety
hak64, widzę w kilku wątkach że starasz się operować pojęciami i językiem prawniczym, lecz nie zawsze, jak wtedy gdy utożsamiałeś pojęcia odszkodowania i zadośćuczynienia, Ci to wychodzi. Trochę sprawiasz wrażenie, iż słyszysz że gdzieś dzwoni, ale nie wiesz w którym kościele.
Twój wywód jest nieprecyzyjny, miesza wiele pojęć, i co najważniejsze jest na gruncie prawa niemieckiego fałszywy (a o prawie niemieckim mówimy).
Otóż wypowiadasz się bardzo kategorycznie na temat prawodawstwa, z którym, jak mniemam, nie masz większej styczności.
W wielu orzeczeniach niemieckich sądów podkreśla się, iż poszkodowany w zdarzeniu komunikacyjnym (zderzeniu pojazdów) nie może
automatycznie powoływać się na domniemanie "nieuchronności wypadku" (tłumaczenie dosłowne), jeżeli przekroczył znacznie zalecaną prędkość na autostradzie ("Richtgeschwindigkeit") i jeżeli nie udowodni, że do zdarzenia doszłoby również wówczas, gdyby jechał on z prędkością zalecaną. Oczywiście brak jest definicji legalnej pojęcia "znacznie", natomiast orzecznictwo przyjmuje że jest to przekroczenie o co najmniej 30 km/h.
W takiej sytuacji mamy więc do czynienia z klasycznym przerzuceniem ciężaru dowodu i tak jak napisałem wyżej to na poszkodowanym spoczywa wówczas powinność udowodnienia tezy, że do zdarzenia
z podobnymi konsekwencjami doszłoby również wtedy, gdyby jechał on z prędkością zalecaną 130 km/h.
Jeżeli, a jest to prawdopodobne, nie zdoła on przytoczyć wystarczających dowodów na poparcie swojej tezy, wówczas sądy przyjmują, iż poszkodowany, przekraczając znacznie prędkość zalecaną, przyczynił się do zdarzenia powodującego szkodę. Przykładowe procentowe przyczynienie się do zdarzenia w przeróżnych orzeczeniach różnych sądów: do 200 km/h to przedział 20-30% w zależności od stanu faktycznego, zdarzało się 20% przy 190 km/h jak i 25% przy 175 km/h.
Tyle jeśli chodzi o prawo i orzecznictwo niemieckie w tej kwestii.