[Audi'ofil]

Bardzo dawno temu, kiedy byłem nastolatkiem (prawo jazdy od 16-go roku życia), miałem wątpliwą przyjemność widzieć skutki tragicznego wypadku.

Chłopak w wieku ~10lat wyjechał rowerem zza przyczepy wprost pod dużego fiata. Zgiął na miejscu.

Ja wraz z rodzicami jechałem właśnie za tym autem. Ojciec kilka razy stopował mnie, uważaj nie wyprzedzaj.
Widząc tego dzieciaka połamanego, dogorywającego na drodzy i kierowcę w wielkim szoku, błagającego aby ktoś mu pomógł, walczyłem z myślami, że to właśnie ja mogłem być tym kierowcą. Tylko dzięki rozwadze ojca, przywidywalności, dla mnie skończyło się to dobrze.

Zdarzenie to wyleczyło mnie od jazdy bez wyobraźni, braku przywidywania jak inni mogą zachować się na drodze.
Od tego czasu minęło ~30lat. Rocznie robię ~40 tyś km. i jak na razie bezwypadkowo.
Wolno raczej nie jeżdżę, ale zawsze staram się przywidywać jak inni mogą zachować się na drodze i co ewentualnie może mnie spotkać.
Staram się uczyć tego mojej córy, która sama już jeździ od kilku lat bezwypadkowo i oby tak dalej było.