[dino77]

Niedawno robiłem "sekcję zwłok" sprężarki. Chciałem się przekonać, ile to wiórów mogła przy zacieraniu się wypuścić w układ? Okazało się, że dużo, bardzo dużo! Sprężarka tłokowa, 5x2 tłoki przeciwsobne poruszane tarczą wychylną o stałym kącie wychylenia. Otwory ssania i tłoczenia są w "suficie". Gdyby nalać do tej sprężarki w postaci płynnej pełną ilość czynnika konieczną w układzie, w moim przypadku 500g, musiałaby po uruchomieniu w najniżej położonych cylindrach tłoczyć samą ciecz. Tym bardziej, że po postoju na dno przecież spłynął cały znajdujący się w sprężarce olej.
Tak jak piszesz, w praktyce normalnej eksploatacji taka sytuacja się nie zdarzy, bo zawsze część czynnika znajdzie się głównie w skraplaczu/komorze osuszacza. Jeśli w sprężarce płynnego czynnika wraz z olejem będzie najwyżej tyle że zawsze pozostanie poduszka gazowa w dolnych cylindrach, to sprężarka nie będzie przymuszona tłoczyć samej cieczy. To podpowiada, że należałoby wystrzegać się nadmiaru zarówno oleju jak i czynnika, a szczególnie wystąpienia obu nadmiarów naraz. Ile to jest "nadmiar" dla konkretnej klimy? - konkretne wartości pewnie zależą od tak wielu parametrów, że chyba tylko wielokrotne doświadczenia w różnych warunkach pomogłyby je określić. Przy okazji zacząłem się zastanawiać, jak to jest z wodą wchłoniętą przez olej PAG? Skoro działanie próżnią ma na celu osuszanie układu, to czy w warunkach próżni usuwana jest woda związana w oleju? Inaczej mówiąc, czy próżnia osusza również olej, czy też jeśli wchłonął on już wodę, to na zawsze?